Regen, roest en Ruhr 2010

Blauwe envelop

Op vakantie waren we. In het Friese Earnewâld. Oudste broer B. ging evenals de al alleenwonende zus M. niet meer mee kamperen. Zo nu en dan werd broer B. gebeld. Om te controleren of hij en de planten nog leefden, maar ook om de volgende vraag te stellen: "zijn er nog blauwe enveloppen binnengekomen?". De snijdende stilte die dan volgde deed mij beseffen dat het antwoord op die vraag behoorlijk belangrijk was. "Drie?", herhaalde mijn moeder met een betrokken gezicht.

Vandaag hoorde ik mijn brievenbus klepperen en keek ik om het hoekje. Schijnbaar nonchalant lagen daar twee blauwe enveloppen. Ik schrok. Met dank aan de vroegmobiele vaardigheden van mijn ouders.

Dramaqueen

In Frankrijk las ik een klassieker. Gewoon, omdat ik vond dat het moest. Mijn wellicht wat banale conclusie na vierhonderd tergend langzame pagina's is dat Madame Bovary een dramaqueen avant-la-lettre is. Liefdesverdriet is geen liefdesverdriet maar tientallen pagina's zelfmedelijden. Ik denk dat haar minnaars het met haar uithielden om dezelfde reden als waarom ik het vierhonderd pagina's met haar uithield: ze is en blijft een klassieker.

Ben Ali Libi

Een pareltje in mijn inbox na terugkeer van vakantie. Met dank aan de helaas niet meer bloggende Jeroen.

Lancering

Graag nomineer ik het tijdschrift Coming True - hét kwartaalblad voor jongeren met homogevoelens en hun ouders, familieleden, hun sociaal-maatschappelijke omgeving - voor de lancering van het jaar.
Het nulnummer van het blad spreekt de wens uit 'fris, gevarieerd, opbouwend en hoopvol' te zijn en slaagt daar wonderwel in.

Fris, omdat er geen artikelen in staan 'waarin de mens met homogevoelens wordt afgeschilderd als een zielig wezen. Geen kwetsende zinsnedes, geen respectloze aanvallen naar wie dan ook.'
Gevarieerd, omdat het niet alleen gaat over 'De drempels van Nico en Cobie', ouders van Klaas, die stierf aan AIDS, maar ook omdat het in een onnavolgbaar verhaal gaat over Kobus, de homoseksuele-ohneetochniet parkiet van de hoofdredacteur.
Opbouwend, door het gedichtje van Toon Hermans en het verhaal over lotgenotencontact tussen ouders van kinderen met homofiele gevoelens.
En hoopvol, want 'vanaf 2011 willen we u elk kwartaal een mooi, gevarieerde 20 pagina dik kwartaalblad aanbieden.'

Zomergasten

Vanavond is de eerste uitzending van Zomergasten. Ter voorbereiding kocht ik het boekje De achterkant van Zomergasten van voormalig Zomergasten-regisseur George Schouten met daarin behalve vrij veel borstklopperij ook een aantal leuke anekdotes.

Zo zei presentator Freek de Jonge bij de eerste aflevering van zijn zomer: 'Wie ik ben zullen we aan de hand van een aantal bekende Nederlanders de komende vijf zondagavonden eens nauwkeurig onderzoeken.'

Zomergast Harry Mulisch (daar is 'ie weer) zei na de uitzending waarin hij de hoofdrol speelde tegen zijn geliefde: 'Kon je het allemaal een beetje volgen meisje?'

Berg

Door de vele schapen die aan het begin van de film figureerden in Brokeback Mountain moest ik geregeld denken aan deze reclame, maar die gedachte werd al snel verdrukt toen de ellende toesloeg. Net als vier jaar geleden in de bioscoop was het dus ook nu weer huilen geblazen.



(Op youtube was er in 2006 kennelijk een soort Brokeback-spoof-hype met onder meer Brokeback to the future en Brokeback of the ring)