Muzak

Vorig weekeinde was ik in Middelburg, het Zeeuwse stadje dat na Amsterdam, Maastricht, Utrecht en Leiden de meeste monumenten van Nederland heeft. De twaalfhonderd stukjes historie maken van Middelburg een mooie stad. Al een week probeer ik te bedenken wat ik me sowieso wil herinneren van de stad, zodat ik dat kan terugvinden als ik hier over een paar jaar weer eens kijk.

1) De meneer achter de tafel in de Vleesmarkt - een mooie ruimte die om de zoveel weken door een andere kunstenaar ingericht wordt - sprak deze woorden: 'Soms weet een kunstenaar het van de ruimte te winnen, soms ook niet.'

2) In Middelburg moet je veel slenteren, zonder plattegrond en met je ogen open.



3) Het museum dat zichzelf profileert als het grootste museum van Zeeland, voldeed aan de verwachting. Binnen een uur waren we buiten, van het mooiste kunstwerk ben ik de titel en maker vergeten.

4) K. en ik borrelden op de Pottenmarkt. Dat vond ik grappig, K. iets minder. Dat ik er deze foto van maakte, vond ik ook grappig. K. iets minder.



5) In Middelburg is veel herrie op straat. Er was een muziekelektronicazaak waar voor de deur een kerel met een keybord cabaretiertje aan het spelen was en er was muzak. Uit de luidsprekers die door de hele stad hangen kwam de hele dag muziek.
Waarom?, vroeg ik me af, vroeg K. zich af. Ik wil niet dat een stadsbestuurder voor mij besluit dat ik geluid moet horen.

6) In Middelburg bedacht ik dat het leuk zou zijn om gedichten te schrijven met foto's waarop teksten van de straat te zien zijn. Voor de cover van de bundel die er waarschijnlijk nooit gaat komen, maakte ik alvast deze foto.

Wereld

Billy Jean is mijn lievelings, You Are Not Alone bood wat troost in mijn kasttijd, maar de meeste herinneringen heb ik aan Heal the World die ik bij gebrek aan cd-speler vaak stiekem op de kamer van mijn broer ging luisteren/meezingen of samen met hem playbackte. (Zoals we dat wel vaker deden).

Hoeveel blogposts zouden er vandaag aan Michael Jackson worden gewijd?

Turbo

Mij kun je zo wijsmaken dat dit een item uit Draadstaal is. Maar Maikel van Hoof bestaat echt. En Maikel van Hoof is echt dol op de Turbo Polyp. En Maikel van Hoof oefent echt achter de microfoon in zijn kamertje als kermisattractiebegeleider.



Uiteraard weer met dank aan Twitter.

Miles

Voor mijn fotocursus moest ik een presentatie houden over mijn favoriete fotograaf. Daar kwam het nooit van, omdat ik de laatste twee keer skipte vanwege drukte en geen zin. De keer daarvoor had ik me voorbereid, maar helaas geen stem om mijn verhaal mee te vertellen.
Ik zou iets zeggen over Anton Corbijn. Niet omdat hij mijn favoriete fotograaf is, maar omdat ik Control een mooie film vond en omdat ik onderstaande foto prachtig vind. Die is van Miles Davis. Volgens Wikipedia zouden weinig critici hem het predicaat genie onthouden. De eerste tonen op Youtube zijn veelbelovend.
Ik bereid vast een presentatie voor.

Shampoo

Ik even blij dat ik mijn haar gisteren nog gewassen heb. Het was namelijk vanavond drie volle seconden in beeld bij het NOS-journaal. Vanaf de vijftiende seconde, that is.

Toeval

Moment 1:
Met uitzicht op de Westerschelde kraak ik mijn hersenen over de Vrij Nederland-puzzel. Aan K. vraag ik of zij toevallig 72 verticaal weet: Peter ___, droeg in 1964 Beeldreligie voor.
Ik denk aan iets VPRO of VARA-achtigs. We weten het allebei niet.

Moment 2:
Een paar uur later. Ik lees in het kunstkatern van de Volkskrant een reconstructie van het professioneel theaterdebuut van Freek de Jonge en Bram Vermeulen als Neerlands Hoop in Bange Dagen in de stadsschouwburg van Haarlem.
De directeur, Peter Lohr, heeft er flink werk van gemaakt. (...).

Lohr was begin april naar ze toe gestapt, na een voorstelling in het kleine Haarloheim theater. Of ze er iets voor voelden bij hem te komen spelen, aan het eind van het seizoen? Ze voelen verwantschap: heilige huisjes afbreken. In 1964 ontkende het VARA-televisieprogramma Zo is 't toevallig ook 'ns een keer een nationale rel met de sketch Beeldreligie waarin Lohr in bijbels jargon de aanbidding van de tv hekelde. 'Geef ons heden ons dagelijks programma. Wees met ons, o beeld, want we weten niet wat ze zonder u zouden moeten doen.'

Parijs

Naar Parijs, of toch maar niet? Hetzelfde zijn als iedereen, of toch maar niet? Na tips van velen keken we zondag eindelijk naar Revolutionary Road. Dat zouden meer mensen moeten doen.