Wedstrijd

Drie liedjes van Bram Vermeulen ontdekte ik dankzij mijn zus: De wedstrijd, Het testament en Harder Jan. Uit Het testament herinner ik me de zinnen: 'En als ik dood ga, huil maar niet. Ik ben niet echt dood moet je weten. Het is maar een lichaam dat ik achterliet. Dood ben ik pas als jij me bent vergeten.'
Van De wedstrijd herinner ik me de droefheid. En dat op mijn cassettespeler het pianospel in het begin onwijs vals klonk.

Dag

Drie keer kwam ik op een EO-jongerendag. De eerste twee keer vond ik geweldig. Of ik het de derde keer wat minder vond omdat we slechte plaatsen hadden of doordat ik al wat minder in de Heer was, is me niet helemaal meer duidelijk.

Wat ik nog wel weet: de tweede keer was in het Gelredome en vond ik het optreden van Rebecca St. James geweldig.

Nick

Wij hadden vroeger thuis een videoband van Jiskefet. Hoe die in ons EO-gezin terecht kwam weet ik eigenlijk niet. Wat ik nog wel weet is dat ik er met broer C. vaak om moest lachen. Na het zien van de Engelse sporten-medley werd de zinsnede 'just in the nick of time' onderdeel van ons grapjesrepertoire.