Col

De laatste keer dat ik naar de Ardennen ging, was de eerste keer dat ik met Thomas ging liften. We deden er tien uur over.

Nu, vijf jaar en vele lifttripjes later, gaan we zelf met de auto. Fietsen achterin. Klimmen maar. Zin.

En misschien gaan we wel weer stiekem zwemmen in het zwembad van de buren.

Sssst.

West

Het woord homo in welk medium dan ook heeft een nogal magnetisch effect op mij. Dat moet gelezen/geluisterd/gezien. Meteen. Vandaar dat ik dus vandaag in Trouw een ingezonden brief met de kop 'Leviticus over homo's' las.
De auteur wees me op een geniale scene uit the West Wing die mensen die met de bijbel schermen als ze homoseksualiteit afkeuren vrij snel stil moet krijgen.



U begrijpt: de volgende serie die gezien moet worden - na Mad Men - is the West Wing.

Tour

De Tour inspireert. Net fietste ik met Thomas richting Austerlitz en terug, met harde wind, veel verkeerdrijden en een heerlijk witbiertje bij Rhijnauwen.
Mijn mooiste tourherinnering is de strijd van Contador en Rasmussen bergop in de vijftiende etappe in 2007.



Mijn grootste tourdeceptie was thuiskomen na een basketbaltraining en Mart Smeets horen zeggen dat hij in zijn oortje doorkreeg dat Rasmussen uit de Tour was gehaald.

Tweets

Eindelijk heb ik dan vervanging gevonden voor het blog A Lego a Day, dat zijn 365 dagen had volgemaakt: Historical Tweets. Stalin doet mee, Lassie doet mee, Chris Columbus doet mee en ook Anne Frank is van de partij. Checken dus.

Smekend

Ik vond 'm al leuk, maar deze versie is nog leuker.

Mof

Als kind heeft mijn overbuurman Frans de bevrijding meegemaakt, zo vertelde hij. Hij herinnert zich dat nog steeds als de mooiste dag van zijn leven, met slechts een klein smetje.

Zijn vader en broer zaten ondergedoken tijdens de oorlog en Frans woonde bij zijn tante in Hippolytushoef, een Noord-Hollands dorpje waar Frans als Amsterdammer erg moest wennen.

Op de dag van de bevrijding zag hij de Canadezen binnenkomen. De kaalgeschoren moffenmeisjes die meeliepen in de parade werden uitgejouwd. Frans deed daar ook aan mee. En toen viel er iets voor zijn voeten. Hij pakte het op en gooide het richting het hoofd van zo'n moffenmeisje.

Raak.

En daar heeft overbuurman Frans tot op de dag van vandaag spijt van.

Geluk

Rutger Kopland vond ik pas cool toen ik hem hoorde voordragen. Dat was tijdens de poëzieles van meneer Smulders in het tweede jaar van mijn studie. Ik kocht vervolgens de verzamelbundel Geluk is gevaarlijk en zette die na het lezen van een aantal gedichten in de kast.

Het laatste gedicht van de bundel heet: Wat is geluk. Het antwoord daarop is niet wat je gezien de titel van de bundel verwacht.

Wat is geluk

Omdat het geluk een herinnering is
bestaat het geluk omdat tevens
het omgekeerde het geval is,

ik bedoel dit: omdat het geluk ons
herinnert aan het geluk achtervolgt het
ons en daarom ontvluchten wij het

en omgekeerd, ik bedoel dit: dat wij
het geluk zoeken omdat het zich
verbergt in onze herinnering en

omgekeerd, ik bedoel dit: het geluk
moet ergens en ooit zijn omdat wij dit
ons herinneren en dit ons herinnert.

--

Maar dan die stem dus. Tussen de vage youtube filmpjes kwam enkel deze in de buurt van een aardige geluidsopname.