zondag 20 september 2009

Zand

Best knap. Ik begrijp alleen niet waarom ze zo met haar hoofd schudt.

dinsdag 15 september 2009

Idioot

UPDATE: Gelukkig schoffelde iedereen aan tafel bij P&W hem onderuit. De idioot beseft dat hij het allemaal iets genuanceerder had moeten zeggen.



--

Wat een debiel. En vrijdag - ten tijde van die uitzending - was nog niet eens bekend dat hij ook vindt dat je moet doorslaan totdat de wil van het kind breekt.

maandag 14 september 2009

Bloed

Vrijdagochtend poetste ik bloed van mijn bankje voor mijn huis. Het was bloed van mijn krantenbezorger. Die was een paar uur daarvoor in elkaar geslagen. Ik sliep niet thuis, maar het hele hofje was in rep en roer. Zijn belagers vonden dat de krantenjongen bier voor hen moest kopen en probeerden zijn brommer te stelen.
Hij had bij mij en bij de overbuurman op de deur gebonkt met bebloede handen. De politie was er snel bij, maar ik vraag me nog steeds af wat mijn reactie was geweest als ik wel thuis had geslapen. Had ik eerst 112 gebeld, of was ik naar buiten gegaan? Geen idee.
Ik draag krantenbezorgers een warm hart toe. Waarschijnlijk vanwege de buitenwijk die ik zo'n acht jaar liep en de paar weken ervaring die ik heb met ochtendkrantbezorging. Mijn grootste angst waren twee vervelende grote zwarte honden. In mijn tijd en mijn dorp waren er nog geen meedogenloze dronkenmannen die met bloempotten op mij in dreigden te slaan.

zondag 13 september 2009

Strand

Vrijdagnacht ontdekte ik dankzij het feestje van C & A deze geniale videoclip.

vrijdag 11 september 2009

maandag 7 september 2009

Gesprek

Peter R. de Vries vind ik een nare man. Hij is zelfingenomen en arrogant en dat wordt fijn bevestigd door onderstaande uitzending. Daaruit blijkt ook dat hij geen benul heeft van wat een gesprek is.
Bert van der Veer vond ik ook niet heel prettig, maar die krijgt juist wat credits dankzij deze aflevering van 1 op 1. Vooral door hoe hij het gesprek beëindigt, na ongeveer een half uur.

vrijdag 4 september 2009

Trut

Ik fietste net tegen het verkeer in op een fietspad. Een tegenligger die daar onmogelijk last van kon hebben zei toen we elkaar kruisten: 'trut'.
Daar moest ik om lachen.