Muziek. Voor zover mijn fascinatie voor alle mogelijke Glee-uitvoeringen dat nog niet had duidelijk gemaakt: ik heb er de ballen verstand van. Wie wat wanneer met wie en op welk instrument deed, weet ik eigenlijk nooit. Studio's, labels, producers, tekstschrijvers, octaven: ik hoor het niet. De grote gemene deler van leukelingen als Glee, Cecilia Bartoli, Philip Glass, Flinke Namen, Adele of Bruno Mars is hoogstwaarschijnlijk non-existent, een eenvoudige duiding van mijn smaak derhalve ook. Ik hoor alleen of iets me aanstaat of niet.
Misschien is het daarom dat ik de televisieversie van de Top 2000 zo mega-interessant vind. Achtergronden en geniale feitjes bij wereldberoemde liedjes, deskundologen met een enorme wetenschap van muziek.
En oorspronkelijke versies van hits die ik alleen kende van versies uit de jaren negentig en nul. Zoals daar vanavond was: Ain't no sunshine, van Bill Withers. Prachtig.
donderdag 29 december 2011
maandag 19 december 2011
vrijdag 16 december 2011
woensdag 14 september 2011
dinsdag 6 september 2011
Kus
Nonchalant tegen een muur leunend stond ik gisteren in de nabijheid van de Dam op F. te wachten. Zij kwam terug uit haar werk, ik had de boodschappen gedaan. Precies zoals het hoort dus.
In de verte zag ik haar al. Toen ze op een paar meter afstand van mij was, zag ze mij ook. Ze lachte. Ik stapte op haar af en keek daarbij niet naar links en niet naar rechts. Midden op de stoep kuste ik F. (Uiteraard iets langer dan strikt noodzakelijk, omdat ik weet dat F. dat niet zo leuk vindt).
Achter mij moest een groep Japanse toeristen vol in de remmen. Eentje begon er te lachen, een ander volgde.
F. en ik draaiden ons om, om dwars door de groep toeristen heen naar huis te lopen.
Achter ons was inmiddels de hele groep in lachen uitgebarsten. 'Halalalalaaladhdoelelesb ddoieelekeelslsl leejajaklalee' zeiden ze tegen elkaar.
Wat waarschijnlijk zoiets betekent als: 'zag je dat? Dat waren twee vrouwen! Die met elkaar zoenden! Midden op straat!'
U begrijpt: vrolijker kon onze avond niet beginnen.
In de verte zag ik haar al. Toen ze op een paar meter afstand van mij was, zag ze mij ook. Ze lachte. Ik stapte op haar af en keek daarbij niet naar links en niet naar rechts. Midden op de stoep kuste ik F. (Uiteraard iets langer dan strikt noodzakelijk, omdat ik weet dat F. dat niet zo leuk vindt).
Achter mij moest een groep Japanse toeristen vol in de remmen. Eentje begon er te lachen, een ander volgde.
F. en ik draaiden ons om, om dwars door de groep toeristen heen naar huis te lopen.
Achter ons was inmiddels de hele groep in lachen uitgebarsten. 'Halalalalaaladhdoelelesb ddoieelekeelslsl leejajaklalee' zeiden ze tegen elkaar.
Wat waarschijnlijk zoiets betekent als: 'zag je dat? Dat waren twee vrouwen! Die met elkaar zoenden! Midden op straat!'
U begrijpt: vrolijker kon onze avond niet beginnen.
vrijdag 12 augustus 2011
Abonneren op:
Posts (Atom)
