vrijdag 9 januari 2009

Mannetje

Vroeger keek ik met mijn broer graag naar Dit was het nieuws. De week erna herhaalden we dan de leukste grappen om steeds weer in een deuk te liggen. Raoul Heertje vond ik erg grappig.

Het programma verloor ik uit het oog, maar de laatste weken kwam ik Heertje weer twee keer tegen. Een keer in een interview van Coen Verbraak in het Volkskrant Magazine en gisterenavond zat hij bij Pauw & Witteman. Bij beide mediaoptredens kwam hij over als vreselijk achterdochtig en niet zo heel grappig. Het zal te maken hebben met zijn nieuwe televisieprogramma (wat ik een nogal geniaal concept vind), maar toch. Vroeger was hij leuker.

dinsdag 6 januari 2009

Bromet

Dat Frans Bromet zelf ook niet helemaal vriendschappelijk met zijn buren omgaat, is nog niet eens het leukste aan de documentaire De grens van Frans Bromet.

Zomer

-15 was het vannacht. Ik vind dat koud. De zomer mag van mij weer beginnen.

maandag 5 januari 2009

Medisch-ethisch

Uit een advies op Refoweb aan een aanstaande apothekersassistent die zich afvraagt of hij wel of geen morning-afterpil mag afgeven:

"Ik denk zelf dat jouw verantwoordelijkheid niet zover gaat dat je het zou moeten weigeren af te leveren. Dan neem je als het ware de verantwoordelijkheid van de betreffende vrouw over. (...) De vrouw die de pillen koopt en slikt is verantwoordelijk. Zou je in een boekhandel een slecht boek, (bv. de Koran) ook weigeren te verkopen?"

Obama

Een feilloze no-look pass en een strakke linkerlay-up: wereldvrede is weer iets meer binnen handbereik met een basketbalveld in het Witte Huis.

zaterdag 3 januari 2009

Hemels



As it is in heaven
: mooie film, mooie muziek. De tweede keer dat ik 'm zag hoefde ik niet te huilen, maar gelukkig deed iemand anders dat in mijn plaats.

(Misschien is deze muziek uit de film nog wel mooier, maar kijk en luister vooral niet als je As it is in heaven nog niet hebt gezien.)

vrijdag 2 januari 2009

Beschavingen

Soms zijn vergelijkingen heel treffend. Kader Abdolah schreef in zijn column in de Volkskrant begin deze week dat hij zich vroeger altijd afvroeg hoe het toch kwam 'dat de grote beschavingen met zo veel macht, rijkdom en legers toch ten onder gingen.' Deze dagen ben ik genoodzaakt mij dat ook af te vragen, doordat de deadlines voor vier artikelen over verloren gegane rijken rap naderen. Geïnteresseerd las ik dus verder.

Abdolah, geboren in Iran, schrijft: 'Het leek onmogelijk dat de Perzische beschaving ooit uit elkaar zou vallen, maar dat gebeurde wel. Hoe? In drie weken. Door wie? Door de Mohammedanen. Ze vielen met blote voeten, een zwaard in hun rechterhand en de Koran in hun linkerhand, het rijk binnen en vernielden alles.

'Dat kan niet, het is onmogelijk, heb ik altijd gedacht, tot de huidige economische crisis uitbrak. Pas toen de reusachtige Amerikaanse banken van de een op de andere nacht failliet gingen en de imposante Amerikaanse auto-industrieën zich in een klap bankroet verklaarden, drong het tot me door hoe de oude beschavingen zo plots ten onder zijn gegaan.'